2006/May/12

รู้สึกเหมือนทุกคนที่รู้จักจะมีไม้คนละอัน คอยเขี่ยผม เวลาผมลอยมาใกล้ๆอ้ะคับ

ปกติ ผมก็ไม่ค่อยจะตำหนิตัวเอง ไม่ให้กำลังตัวเองนะ แต่บางทีมันก็คิดน่ะครับ ว่าทำไมมนุษยสัมพันธ์ของตัวเองถึงได้แย่จัง

เท่าที่พอรู้ตัวก็คือ
- คุยไม่เก่ง ยิ่งคนแปลกหน้า หรือคนเคยสนิทหรือรู้จัก แต่ตอนนี้ไม่ได้เจอกันนาน (กะลังเป็น case นี้) ไม่รู้จะชวนคุยอะไรอ้ะคับ
- ส่วนคนที่สนิท ก็จะเปิดเผยตัวเอง คุยมากจนเหมือนคน "รั่ว" เลยอ้ะคับ ตรงนี้ผมมองตัวเอง ก็อาจจะทำให้บางคนเห็นเราเป็นแบบนี้เลยไม่ปลื้ม ใครหมั่นไส้อยู่แล้วก็เลยยิ่งรำคาญหรือเปล่า?

พูดมากก็หาว่า รั่ว พูดน้อยก็หาว่าไม่มี sense of humors

ใครมีเคล็ดลับเรื่องการบริหารเสน่ห์ การสร้างมนุษยสัมพันธ์แนะนำบ้างครับ?

2006/Feb/18

ย้ายกลับไปบ้านเก่าแล้วนะคับ >> temp >> บ้านเดิม

2006/Jan/04

วันนี้คงเป็นวันสุดท้ายแล้วที่จะเรียกเค้าว่า "แฟน" หรือ "คนรัก" และมันก็จะเป็นวันแรกที่จะเรียกว่า "แฟนเก่า" หรือแค่เพื่อนแค่น้องเท่านั้น

ยอมรับว่าตกใจและช็อค! พอสมควร ไม่มีน้ำตาสักหยด ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะไหลมาตอนไหน

เพิ่งมาถึงบ้าน (ตอนตี 3) เพราะทนอยู่ตรงนั้นที่บ้านเค้าไม่ไหว

เปิดเพลงฟังจากวิทยุในมือถือ ทำไมมีแต่เพลงมีความสุข ไม่มีเพลงช้าเศร้าๆให้ build อารมณ์เศร้า ให้มันปลดปล่อยไปซะที

ก่อนหน้านี้ก็เห็นภาพคนๆนั้นในเครื่อง ก็ยังไม่เท่าไหร่ วันที่อึ้งที่สุดตอนนั้น ก็คือวันที่เค้าเขียนลงไดอารี่ว่าเค้าแอบไปทานข้าวกันที่ "ต้มยำกุ้ง" มันรับไม่ได้ทีี่สุดตรงที่เค้าโกหกเราว่าไปไหนสักอย่าง

เหตุการณ์นี้ทำให้เรื่องของเค้ากับคนเจ้าของร้าน Net ดูเล็กน้อยลงไปเลย! หลังจากจับได้ตอนนั้นแล้วเราก็เริ่มปล่อยวาง จะพยายามไม่รั้งเค้าแล้ว และก็บอกเค้าอย่างนั้นเหมือนกัน

แต่จริงๆ เราก็แอบเห็นเค้าหยอดคำหวาน comment (กันคนล่าสุด) กันผ่าน web ฝากอัลบั้มรูป (แอบเข้าไปเห็นจาก History ในเครื่องเค้า) นานๆทีที่เข้ามา ก็ได้แต่เห็นรูปของแต่ละฝ่าย

แต่วันนี้มันเป็นรูปที่เค้าไปเที่ยวด้วยกัน อัลบั้มที่คนนั้นของเค้า post ประมาณก่อนสิ้นปีที่แล้วเห็นจะได้

*ภาพที่เค้ามาเดินเล่น ถนนพระอาทิตย์ เวลานั้นมันเป็นเวลาทำงานของเรา และใกล้ที่ทำงานเราขนาดนั้นเนี่ยะนะ? (เมื่อเช้าก่อนเข้าออฟฟิสก็ยังเหลือบไปมอง แล้วสะท้อนใจชอบกล - - 2 ปีก่อนตอนปลายเดือนทรัพย์เริ่มจาง เรายังทำข้าวไข่เจียวมานั่งทานกันแถวนี้เลย)

*Oishi Grand ที่เราคัดค้านไม่อยากไปทานด้วยกันเพราะมันสิ้นเปลือง ไว้รอใช้หนี้หมดแล้วค่อยไปก็ไม่สาย แต่สุดท้ายเค้าก็ไปด้วยกัน!

*ขนมปังจิ้มนม, โคบุเนะ Fortune, สะพานพระราม 8, ทานข้าวต้ม

*ภาพที่เค้าหลับตาพริ้มจนเกือบจะจูบกันนั่นเล่า? จะเป็นแค่ภาพเอาหัวชิดกันแค่นั้นหรือ? ถ้าเป็นเราเป็นฝ่ายทำบ้างล่ะ? เค้าจะเชื่อใจเรามั๊ย? ที่สำคัญคือที่ไหน?

4 ปี (แต่เห็นเค้าบอกว่า 3 กว่าๆ) เราก็ยอมรับว่า เราก็มีว่อกแว่กบ้าง แต่เราก็ขีดเส้นไว้เสมอ เราก็แค่ทำความรู้จัก แล้วก็ปิดตัวเองเสมอว่าเราไม่ได้โสด ตัวเปล่าเล่าเปลือยที่ไหน คนที่เราไปทำความรู้จัก เค้าก็มีแฟนของเค้ากันแล้วทั้งนั้น ซึ่งจริงๆก็ไม่ได้เข้าบอร์ดนั้นไปเพื่อหาคู่อะไรที่ไหน? เข้าไปเพราะเห็นว่าที่นั่นเป็นบอร์ดสะอาด ทุกคนจะเข้ามาหยอกแซวกันก็เท่านั้น ส่วนใหญ่บางคนก็เข้ามาปรึกษาปัญหาความรักกันนี่แหละ ไม่เห็นมีใครมาหาคู่เลยนะ เพราะไม่มีใครอยากทำร้ายคนที่เรารัก มิหนำซ้ำ บ่อยครั้งที่พวกเค้าอยากจะช่วยให้คู่ของเราออกมาจากโลกที่มีแต่เราเพียงสองคน ออกมาสังสรรค์กับคนอื่นบ้าง แต่เค้ากับ อคติมองเราในแง่ร้ายหาว่าเราจะมีชู้ แต่ดูเค้าสิ แอบไปเที่ยวกันสองต่อสอง! และภาพที่นอนเคียงคู่กันนั้น มันเกิดขึ้นที่ไหน คงไม่ใช่ในรถหรือในโรงหนังเป็นแน่ มันต้องเป็นที่รโหฐานส่วนตัวอย่างแน่นอน!

หรือมันคือสิ่งที่เค้าตอบแทนให้กับความเฉยชาที่ช่วงหลังเรามีต่อเค้าล่ะมั้ง ? หรือว่ามันก็ปนๆกัน กับช่วงที่เค้าแอบไปคบกับคนคนนั้นให้เปรียบเทียบแล้วเห็นว่าเรามัน "น่าเบื่อ" ก็เป็นได้

หลังจากนี้จะต้องปรับตัวอย่างไร ไม่รู้เลย 4 ปีมันไม่น้อยเลยนะ 4 ปีแห่งความทรงจำดีๆ สุขและทุกข์ ฯลฯ ที่ share ด้วยกันตลอด

ก็คงจะต้องเก็บไว้ในความทรงจำตลอดไปละกัน.