2006/Nov/24

ย้อนมาบอกว่าให้ สืบเสาะไปหาผมต่อได้ที่นี่ ซึ่งตอนหลังได้ย้ายกลับบ้านไปอยู่ที่นี่ แล้วล่าสุดวันนี้ก็ย้ายบ้านมาอยู่ที่นี่แล้ว[เคยมาดาวน์บ้านที่นี่สมัยหญ้ายังรก สุดท้ายลืมมาจ่ายค่าผ่อนต่อ โดนยืดเลย แหะๆ]

2006/Jun/07

จะโทษใครล่ะ ก็เราเลือกเองที่จะไม่กลับไป แล้วจะมาเสียดายอะไรอีก

ฟังเพลงเศร้า แล้วมันก็ชิ่งไปชิ่งมาแฮะ เคยเล่นสนทนากับเพลงที่เราฟังมั๊ยครับ?

แพ้ - Cake

แต่ละวันแต่ละคืนแต่ละปีที่ผ่าน
ที่ฉันต้องการคือเธอ // จริงๆก็คงไม่ได้ขนาดนั้นมั้ง
อดและทนรอคอยเนิ่นนานแสนนาน
หันมองกันบ้างซิเธอ // อันนี้คงเป็นเราช่วงหลังๆ

ได้แต่หวังเธอจะเห็นที่ทุ่มเทไป
แค่ไหนฉันให้ทุกอย่าง // เค้าล่ะมากกว่าที่เป็นพ่อบุญทุ่ม
ไม่เคยรู้ไม่เคยซึ้ง ไม่เคยมีใจ
และฉันเริ่มสงสัย
จะทนรัก จะทำไหวสักแค่ไหน // รู้สึกมานานแต่ก็คิดว่าคงจะประคับประคองไหว ตอนนั้นแค่คิด

ฉันยอมแพ้ เหนื่อยกับรักที่หลงๆ // คงจะจริง ว่าฝืนไปก็เท่านั้น
ในวันนี้ฉันก็คง
ต้องยอมแพ้ หยุดความคิดเลิกสงสัย
ต่อจากนี้นี้คือทำใจ

ให้ยอมแพ้ ไม่เคยคิดไม่นึกฝัน
ว่าวันนี้จะเป็นวันที่ยอมแพ้ // ก็เป็นจริงแล้วไง
หยุดได้แล้วรักเพ้อๆ
ต่อไปนี้เรื่องของเธอต้องจบไป // ก็พยายามอยู่ สักวันคงได้

ไม่เป็นไรแค่ตัดใจให้มันพ้นผ่าน // มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก
รักตัวเองบ้างสักครั้ง // ในสายตาเค้าเรามันเห็นแก่ตัวอยู่แล้ว
เก็บเอาแรงรอคอย เพื่อความรักใหม่
รักที่จะไม่ผิดหวัง // จะมีหรือ?

เมื่อวันนี้ไม่มีเหลือ เรี่ยวแรงใดใด
ให้ไปเท่าไรก็เปล่า
เพียงพอแล้ว หยุดได้แล้วที่เคยทำไป // ใช่แล้วล่ะ
เมื่อตัวฉันก็ไม่ไหวที่จะรั้ง
ที่จะรักอีกต่อไป

ฉันยอมแพ้ เหนื่อยกับรักที่หลงๆ
ในวันนี้ฉันก็คง
ต้องยอมแพ้ หยุดความคิดเลิกสงสัย
ต่อจากนี้นี้คือทำใจ

ให้ยอมแพ้ ไม่เคยคิดไม่นึกฝัน
ว่าวันนี้จะเป็นวันที่ยอมแพ้
หยุดได้แล้วรักเพ้อๆ
ต่อไปนี้เรื่องของเธอต้องจบไป..

ฉัน ต้องยอมรับ
เรื่องจริงที่ไม่มีทางเป็นอย่างที่ฝัน
ที่ทุ่มเทไปไม่พอให้เธอวันนั้น //ก็คงจะจริง
หากว่าฉันไม่ได้เบื่อ // แต่จริงๆเราก็เบื่อนะ แต่คิดว่าจะดีขึ้น
อยากจะทำให้เธอเชื่อ //ถ้าไม่มี "เหตุการณ์" มาแทรกเสียก่อน
แต่จะทนรักไปเพื่อ อะไร // เพราะมันกร่อนใจเราไปทุกวัน

2006/May/17

สุดท้ายก็ต้องกลับมาที่นี่อีกรอบ

หลังจาก entry ก่อนๆ หน้านี้ ที่บอกว่าเจอเรื่องเค้ามีคนใหม่ เราก็นึกว่าเค้าจะเลิกคบหากันแล้ว ก็กลับมาคบกันอีกรอบ ซึ่งเราก็ protect ตัวเองระดับนึงแล้ว ก็ให้โอกาสว่าเค้าคงจะไม่ทำให้เราเสียใจอย่างที่พูดนะ แล้วใจจริงเราก็ยังตัดไม่ขาดหรอก เค้าก็คงเช่นกันที่ยังตัดทั้งเรา ทั้งเค้าไม่ออก

แล้วเค้าก็มาโกหกเราบอกว่าจะไปเที่ยวสงกรานต์กับลูกศิษย์ ก็นึกไว้แล้ว เพราะไปได้เงียบมาก ไม่ได้ยินเสียงเด็กและครอบครัวเด็กๆเลย กลับมารูปก็บอกว่าไม่มีลืมเอากล้องไป แต่ไหงพอมีรูปก็มีรูปเค้าไม่กี่รูปเอง (โชว์เฉพาะรูปเดี่ยวด้วยนะ) ถามถึงภาพเด็ก วันถึงสองวันถัดมา ถึงส่งมาให้ดู เห็นก็รู้แล้วว่าไม่ใช่ทะเลเกาะเสม็ด แล้ววันนี้ได้เห็นอีกรอบเต็มๆตา ถึงนึกได้ว่านั่นมันต้องเป็นทะเลต่างประเทศที่น้องเค้าไปเที่ยวมาแน่ๆ แล้วคงไปขอเค้ามาโชว์เรา แต่น้องเค้าอาจจะไปด้วยจริงๆก็ได้ เพราะมันมีรูปของเค้า 2 คนถ่ายด้วยกัน ไม่น้องถ่ายให้ก็คงคนแถวนั้นมั้ง? แต่ที่แน่ๆ ไปกับคนๆนั้นชัวร์

ก็ทะเลาะกันรุนแรงอีกรอบ แล้วรอบนี้เรียกว่าแทบจะกลับมาเป็นแค่เพื่อนเท่านั้นจริงๆ จนวันนี้ภาพที่เห็น เป็นทั้งภาพวิดีโอ ก่อนหรือหลังเค้าไปเที่ยวกันมาไม่แน่ใจ ทั้งภาพถ่าย เฮ้อ! เห็นแล้วอึ้งบอกไม่ถูก

ไหนจะภาพเมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ที่เราก็นั่งทำงานอยู่กับบ้านเค้าก็ไปติดธุระเรื่องเด็กของเค้า แล้วก็ได้เห็นเค้าไปงานนี้ด้วยกัน แต่ตอนบอกเราว่าไม่ต้องไปก็ได้บัตรมันแพง ซึ่งบัตรที่คนๆนี้ไปดูได้ก็คงเป็นวันนั้นที่เราไปซื้อเพิ่มเติมกับเค้าอีกใบก็เป็นได้ (แต่บอกเราว่าลูกศิษย์ฝากซื้อเพิ่ม) แต่เค้าจะจำได้มั๊ย? ค่าบัตรเป็น สิบๆใบคราวก่อนเราก็เป็นคนออกล่วงหน้าไปให้ ไหนจะกล้องถ่ายรูปที่เอาไปถ่ายกันเราก็ออกไปให้ก่อนอีกเช่นกัน ซึ่งจะไปโวยก็ไม่ได้ เงินเค้าก็คืนเรามาครบแล้ว ไม่ได้โมโหเรื่องเงิน แต่โมโหว่า ทำกับน้ำใจของเราอย่างนี้ได้ยังไง คนที่จะไปงานเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาควรจะเป็นเราไม่ใช่หรือ (ก็เราเสือกเลือกงานเองนี่เนาะ)

คืนนี้เค้าก็บอกว่าจะไปหาอาจารย์ของเค้า ไม่รู้ไปหากันรึเปล่า? ก็ช่างเถอะ แต่เราเห็นแล้ว จากที่ว่าจะนั่งทำงานของเรา มันก็ไม่มีกะจิตกะใจแล้ว ฟุ้งซ่านไปแล้ว ก็เลยกลับมาบ้านนั่ง up นี่แหละ พรุ่งนี้ก็คงไปทำงานสายๆ( sms ไปบอกทีมงานละ) หรือไม่ก็ถ้ามันล้า มันเซ็งชีวิตนักก็คงไม่ไป ทั้งงานออฟฟิส งานนอก ก็รุมเร้าเข้ามาใหญ่แล้ว

ร้องไห้ไม่ออกเหมือนคราวที่แล้วจริงๆ

พรุ่งนี้ก็คงจะโทรมาขอโทษอีก กลับไปเป็นเหมือนเดิมอีก อย่าทิ้งเค้าไปอีกหรือ?
คราวที่แล้วก็ว่าจะเลิกกัน แต่ก็ดีแล้วที่เรา protect ตัวเองไว้ระดับนึง แล้วเค้าก็ยังไม่เลิกติดต่อกับคนนั้นอีกจนได้

ความลับมันไม่มีในโลกจริงๆเนาะ

รักแท้ที่เคยต้องการจากเรา สมควรได้ไปมั๊ย?

ผมสอนคุณไปแล้วอย่าพูดคำๆนี้แบบมักง่ายสมัยคบกันใหม่ๆเมื่อ 4 ปีก่อน (แต่เห็นคุณบอกว่า 3 นิ่) เห็นคุณเขียนใน diary แต่ set private ไว้ว่าเหมือนคุณจะล่วงรู้มาบ้างว่าคนๆนั้นก็คบคนอื่นอยู่ แล้วไม่ชอบอย่างนั้นอย่างนี้ ช่างดูเหมือนสิ่งที่คุณห้ามผมไม่ให้ไปให้คบเพื่อนที่เคยติดต่อ ทั้งเพื่อนใหม่ เพื่อนเก่าสมัยมหา'ลัย คุณก็บอกว่าเดี๋ยวผมจะไม่ให้เวลาคุณ ซึ่งก็เห็นแล้วว่ามีแต่งานเท่านั้นแหละ ที่จะทำให้ผมห่างจากคุณได้ เหมือนที่เป็นอยู่ในรอบ เดือนสองเดือนนี้

ผมก็ได้แต่ sms ไปบอกคนนั้น ซึ่งเอาเบอร์จากมือถือของคุณอีกเครื่องที่ลืมไม่ได้เอาติดตัวไปวันนี้ ส่งไปหาเค้าให้ฝากดูแลคุณด้วย

ก็ได้แต่หวังว่า เค้าคงจะไม่ทำแบบนี้แบบที่คุณกำลังทำกับผมนะ

คุณเสียใจอย่างที่คุณพร่ำบอก และขอโทษต่างๆนานา ผมเห็นแล้ว แล้วก็รู้ ซึ่งจะว่าไปถ้าผมเป็นคุณ ผมก็ไม่รู้จะตัดขาดยังไงดี เค้าคนใหม่ก็คงดี ผมก็ไม่ได้ไปนอกใจ นอกกายใคร ในระหว่างที่คบ แต่ผมก็ไม่มีเวลาให้คุณ แล้วเราก็ไม่เหมือนเดิมกันแล้วตั้งแต่ทะเลาะกันหลายๆครั้งที่ผ่านมาคุณก็ทราบดี

ก็ขอให้โชคดีละกันครับ